Ten bodaj najbardziej reprezentatywny dla Wielkiej Brytanii kompozytor, w którym wielu krytyków widzi wyspiarskiego Lutosławskiego, połączył w swym spektakularnym 50-letnim dorobku rytuał, teatr i melodię. Silnie udramatyzowaną muzykę Sir Harrisona Birtwistle’a zaprezentował w środę jeden z najbardziej cenionych przez niego zespołów – London Sinfonietta pod batutą Davida Athertona.
Słynni wirtuozi z London Sinfonietty z ich dyrygentem Davidem Athertonem – gwiazdy poprzednich edycji Sacrum Profanum – powrócili na krakowski festiwal. We wtorkowy wieczór w Teatrze Łaźnia Nowa zaprezentowali publiczności muzykę swego długoletniego dyrektora muzycznego i, według dziennika The Guardian, najbardziej znaczącego z brytyjskich kompozytorów – Olivera Knussena. Aż pięć utworów tego twórcy usłyszeliśmy w Polsce po raz pierwszy!
Pierwszy z wtorkowych monograficznych koncertów festiwalu wypełniła fascynująca muzyka jednego z najbardziej wpływowych dziś kompozytorów i dyrygentów, Master of The Queen’s Music brytyjskiego dworu – Sir Petera Maxwella Daviesa. Dwie premierowe kompozycje oraz „Eight Songs for Mad King” słynny utwór „Mocarza z Orkad” (jak zwą wpływowego kompozytora media) wykonali w Krakowie legendarni artyści Ensemble Recherche, zespołu, który od 1985 roku dokonał przeszło 450 prawykonań muzyki współczesnej.
– Inspirację do moich utworów czerpię z medytacji, interesują mnie kontrasty między cywilizacją Wschodu i Zachodu – wyznał obecny na festiwalu wybitny brytyjski kompozytor Jonathan Harvey. Jego niezwykła muzyka zabrzmiała podczas poniedziałkowego koncertu w Teatrze Łaźnia Nowa. W roku 70-tych urodzin twórcy po raz pierwszy na tak szeroką skalę jego dzieła zaprezentowane zostały w Polsce. Utwory Harveya zagrało Ensemble Intercontemporain – jeden z najważniejszych zespołów muzyki współczesnej, na stałe związany z największymi kompozytorskimi indywidualnościami współczesnego świata.