Beryl Korot

Jedna z pionierek amerykańskiej sztuki wideo wczesnych lat 70. Wraz z Irą Schneider współredagowała pierwszą publikację na temat możliwości zastosowania nowego medium oraz wideo-artu pt. Radical Software (1970). Jej najbardziej rozpoznawalnymi pracami z wczesnego okresu twórczości są niewątpliwie Dachau 1974 (1975) – pierwsza wielokanałowa instalacja wideo – oraz Text and Commentary (1976), które były wystawiane przez tak prestiżowe instytucje, jak Leo Castelli Gallery Whitney Museum oraz Aldrich Museum. Praca Text and Commentary wyrażała dojrzałe i w pełni ukształtowane podejście Korot do sztuki wideo, którą autorka porównywała do techniki krosna tkackiego: artysta w obu tych sztukach używa poszczególnych obrazów jako materiału do „tkania” skomplikowanych struktur. Ważną częścią drogi twórczej Beryl Korot jest współpraca z mężem Steve’m Reichem – wybitnym kompozytorem, prekursorem amerykańskiego minimalizmu. Wspólnie stworzyli dwie przełomowe opery wideo: The Cave (1993) i Three Tales (2002). Obie prace, niezależnie od wykonań oper, były prezentowane jako instalacje m.in. w Carnegie Museum i Düsseldorf Kunsthalle. Artystka była stypendystką Fundacji Guggenheima oraz zdobywczynią licznych grantów prestiżowych instytucji kultury, takich jak National Education Association czy New York State Council on the Arts. W 2008 roku wygrała grant programu Anonymous Was a Woman w kategorii Video and Installation Art.