Music for 18 Musicians (1974-76)

Utwór przeznaczony na wiolonczelę, skrzypce, dwa klarnety, cztery fortepiany, trzy marimby i cztery głosy kobiece. Autor dopuszcza, a nawet zaleca wykonanie przez większą liczbę muzyków - tytułowa osiemnastka odnosi się do składu zespołu Steve Reich & Musicians, który uczestniczył w premierze dzieła 24 kwietnia 1976 roku w sali Town Hall w Nowym Jorku. Wykonanie w minimalnym składzie wymaga od niektórych muzyków realizowania dwóch, a nawet trzech partii naraz. Kompozycja wyjątkowo bogata pod względem harmonicznym - opiera się na cyklu jedenastu współbrzmień, wokół których skupiają się poszczególne człony narracji. Pierwsza w dorobku Reicha próba zmierzenia się z większym zespołem, zastosowania techniki augmentacji i twórczego wykorzystania właściwości psychoakustycznych muzyki. Jednym z istotnych elementów struktury jest oddech, uwzględniony w partiach głosu i klarnetu, żeby uwypuklić wewnętrzny puls kompozycji.

[Dorota Kozińska]