Tehillim (1981)

Czteroczęściowy utwór do tekstów biblijnych (hebrajski tytuł oznacza po prostu „psalmy"). Pierwsze dzieło, w którym Reich postanowił dokonać rozliczenia ze swym żydowskim dziedzictwem kulturowym. W obsadzie najczęściej wykonywanej wersji kameralnej znalazły się cztery głosy kobiece, flet piccolo, flet, obój, rożek angielski, dwa klarnety, sześć instrumentów perkusyjnych, dwoje organów elektrycznych, dwoje skrzypiec, altówka, wiolonczela i kontrabas. Język muzyczny jest mniej radykalny niż we wcześniejszych kompozycjach Reicha i kładzie nacisk na stronę retoryczną utworu. Wszystkie schematy metryczne są ściśle podporządkowane prozodii tekstu hebrajskiego. Mimo to twórca nie czyni bezpośrednich nawiązań do żydowskiej tradycji muzycznej: jej ciągłość podkreśla użyciem rozbudowanych melodii, kontrapunktu imitacyjnego i barwnej orkiestracji, nie rezygnując jednak z charakterystycznego pulsu narracji, skupionej wokół wyraźnie zaznaczonego centrum tonalnego.

[Dorota Kozińska]