Short Ride in a Fast Machine (1986)

Ta krótka, żywiołowa kompozycja nawiązuje do tradycji fanfar, które od średniowiecza uświetniały wiele uroczystości publicznych, ale mogły być także niezależnymi utworami muzycznymi, tak jak dwudziestowieczna Fanfare for the Common Man jednego z poprzedników Adamsa - Aarona Coplanda. W dużej obsadzie orkiestrowej szczególna rola przypada instrumentom dętym. Dynamika, w przeciwieństwie do drugiej, wyciszonej fanfary Adamsa Tromba lontana (1985), jest tu najczęściej wzmożona. Utwór ujawnia przy tym cechy typowe dla minimalizmu - repetycje, stały puls oraz skłonność do konsonansowych brzmień. Bezpośrednią inspiracją do napisania fanfary była zwariowana nocna przejażdżka kompozytora nowym Ferrari kupionym przez jego szwagra.

[Ewa Schreiber]