Sweet Air (1999)

W czasie wizyty u dentysty mojemu najstarszemu synowi Izaakowi podano gaz rozweselający. Dentysta nazywał go „słodziutkim powietrzem/piosenką" - miła nazwa wymyślona dla odsunięcia lęku przed wypełnieniem próchniczego ubytku. Podziałało. Mój syn doświadczył czegoś - narkotycznej „działki" - na tyle pocieszającego, że zignorował wszelkie oznaki czekającej go nieprzyjemności. Wydało mi się to wszystko w pewien sposób muzyczne. Jedną z tradycyjnych funkcji muzyki było przecież łagodzenie niepokoju. Muszę przyznać, że zgłębianie tej funkcji nigdy mnie specjalnie nie zajmowało. O wiele łatwiej pocieszyć słuchacza niż pokazać dlaczego słuchacz może w ogóle odczuwać potrzebę bycia pocieszonym. Mój utwór Sweet Air stara się ukazać po trochu obie strony zagadnienia. Proste, wdzięczne fragmenty muzyczne przepływają tu pozostawiając za sobą niknącą mżawkę dysonansów.

[David Lang]