Tell Me Everything (1994)

Niewielkich rozmiarów utwór (czas trwania ok. 8 minut) ujawnia specyficzną cechę stylu Wolfe, jaką jest bezpośredniość wyrazu oraz wyczuwalna artystyczna szczerość. Kompozytorka posłużyła się małym składem orkiestrowym (pojedyncza obsada instrumentów dętych, 2 perkusje, harfa, fortepian i nieduża sekcja smyczkowa), kładąc jednocześnie nacisk na wyzyskanie potencjału heterogeniczności barw i rytmów. W Tell Me Everything pojawiają się skomplikowane podziały metryczne często zestawiane z konwencjonalnymi: 9/16, 2/4, 3/4, 2/4, 4/4, 3/4, 5/4. Duży stopień zagęszczenia zmian przywołuje na myśl wczesne dzieła Strawińskiego, równie wysoki jest ich poziom problemów wykonawczych. Powierzchownie muzyka Tell Me Everything pozostaje w kręgu stylu funk, ale jej ostateczny kształt wykracza poza jego granice. To kongenialna synteza Bartókowskiej szorstkości i charakteru muzyki rozrywkowej, co według samej Wolfe przypomina pełne fizycznego wręcz wysiłku napięcie jąkającej się osoby, która za wszelką cenę pragnie wypowiedzieć coś niezwykle istotnego, o czym bezustannie myśli.

[Maciej Jabłoński]