Aktualności
« wstecz
Ensemble Modern i dzieła George’a Benjamina
Dodano: czwartek, 17 września 2009
Wyrafinowane harmonie, złożone struktury rytmiczne i nadzwyczaj ciekawa kolorystyka dźwiękowa – w środowy wieczór zabrzmiała na festiwalu muzyka brytyjskiego „Mozarta XXI wieku” George’a Benjamina. Dzieła ulubieńca Oliviera Messiaena, Pierre’a Bouleza i fanów nowej muzyki na całym świecie, wykonał niemiecki zespół czołowych interpretatorów muzyki współczesnej – Ensemble Modern.
49-letni dziś George Benjamin, który komponuje nieprzerwanie od 9. roku życia, to jeden z najczęściej wykonywanych, słuchanych i nagradzanych kompozytorów muzyki współczesnej. To twórca-alchemik, który długo i z pietyzmem dobiera składniki do swoich utworów. Ale warto czekać na to, co wyjdzie spod pióra tego artysty. Jego nacechowana wpływami francuskimi muzyka (Messiaen, Debussy, Ravel), jest bowiem tak ciekawa i tak głęboko emocjonalna, że mało kogo pozostawia obojętnym. Twórczością Benjamina zachwycali się i Pierre Boluez, który zaprosił kompozytora do współpracy z paryskim instytutem IRCAM i natychmiast zaczął dyrygowac jego dziełami, i Olivier Messiaen, który nazywał artystę swoim „najlepszym i najukochańszym uczniem”. „Mozartem XXI wieku” zachwyca się też cały muzyczny świat, a zamówienia na jego utwory sypią się z najbardziej prestiżowych sal koncertowych.
Na 7. Festiwalu Sacrum Profanum w interpretacji Ensemble Modern, w oryginalnej scenerii Teatru Łaźnia Nowa zabrzmiały cztery utwory Bejnamina. Premierowo w Polsce wysłuchaliśmy duetu altówkowego „Viola, Viola” (świetny dialog instrumentalistów Megumi Kasakawa i Patricka Jüdt), inspirowanego obrazem Williama Turnera „At First Light” oraz szalenie energicznych i wirtuozowsko zagranych przez hinduskiego skrzypka Jagdisha Mistry „Three Miniatures” („Trzech Miniatur”).
Prawdziwą sensacją wieczoru była jednak polska premiera opery Benjamina „Into the Little Hill”, skomponowanej w 2006 roku specjalnie z myślą o Ensemble Modern. Kilka miesięcy temu utwór otrzymał jedno z najbardziej prestiżowych muzycznych wyróżnień – Nagrodę Królewskiego Towarzystwa Muzycznego w Londynie dla najlepszego dzieła scenicznego. W Krakowie mogliśmy się przekonać o słuszności tej decyzji. Niespełna 40-minutowy utwór (najdłuższa ze wszystkich kompozycji Benjamina), to wysoce skondesowana muzycznie konstrukcja. Oparta na libretcie, stworzonym na podstawie staroniemieckiej legendy o fleciście-szczurołapie, posłużyła kompozytorowi do wyszydzenia współczesnych mechanizmów władzy i polityki. Wokalne partie powierzył twórca tylko dwóm głosom – sopranowi i altowi, a resztę partytury rozpisał na piętnaście solowo traktowanych instrumentów. W polskiej premierze tego utwóru wzięły udział znakomite wokalistki: ceniona interpretatorka muzyki współczesnej, gwiazda festiwali w Aix-en-Provence, Wiener Festwochen czy Holland Festival – Karen Motseri (sopran) oraz walijska alcistka Hilary Summers, znana nie tylko z prestiżowych sal koncertowych, ale też współpracy m.in. z Michaelem Nymanem. Nad całością idealnie panował uznany interpretator współczesnej muzyki, francuski dyrygent Franck Ollu.
Zdjęcia: Paweł Książek
Zobacz także:
|
