Kompozytorzy

Jeden z najwybitniejszych kompozytorów amerykańskich XX wieku. Został nazwany „największym z naszych żyjących kompozytorów" (The New York Times); „Zaledwie kilku z żyjących kompozytorów może prawowicie twierdzić, że zmieniło bieg historii muzyki, a jednym z nich jest Steve Reich" - twierdzi londyński The Guardian. Począwszy od wczesnych utworów z nagraniami mowy po stworzoną wspólnie z artystką Beryl Korot wideo-operę cyfrową Three Tales (2002) rozwój twórczości Reicha obejmuje nie tylko aspekty klasycznej muzyki Zachodu, ale wpływy muzyki afrykańskiej, Dalekiego Wschodu, jazzu.

Zaliczany do minimalistów, jeden z najbardziej rozpoznawalnych współczesnych kompozytorów amerykańskich. Pochodzi z Nowej Anglii, studiował na Harvardzie. Podczas studiów związany był z prestiżową Bostońską Orkiestrą Symfoniczną. Przez 11 lat kierował Wydziałem Kompozycji w San Francisco Conservatory of Music. Jego opery uchodzą za najbardziej kontrowersyjne, ale również najczęściej wystawiane dzieła sceniczne ostatniego dwudziestolecia.

Jedna z pionierek amerykańskiej sztuki wideo wczesnych lat 70. Wraz z Irą Schneider współredagowała pierwszą publikację na temat możliwości zastosowania nowego medium oraz wideo-artu pt. Radical Software (1970). Jej najbardziej rozpoznawalnymi pracami z wczesnego okresu twórczości są niewątpliwie Dachau 1974 (1975) – pierwsza wielokanałowa instalacja wideo – oraz Text and Commentary (1976), które były wystawiane przez tak prestiżowe instytucje, jak Leo Castelli Gallery Whitney Museum oraz Aldrich Museum.

David Lang jest niezwykle płodnym kompozytorem, wcieleniem niespokojnego ducha inwencji twórczej. Za dzieło The Little Match Girl Passion, które powstało na zamówienie Carnegie Hall dla grupy wokalnej Paula Hillera oraz Theater of Voices, kompozytor otrzymał w roku 2008 nagrodę Pulitzera. Katalog utworów artysty jest niezwykle obszerny - duża część twórczości artysty poświęcona jest poszerzaniu definicji wirtuozostwa w muzyce - nawet wydające się prostymi utwory mogą być niesłychanie trudne do odtworzenia i wymagają niezwykłej koncentracji zarówno ze strony ich odtwórców, jak i słuchaczy.

Czerpiąca inspiracje z muzyki folkowej, klasycznej i rockowej twórczość Julii Wolfe wnosi w każdy z tych gatunków muzycznych specyficzną wrażliwość, jednocześnie niwelując istniejące między nimi granice. Główny obszar twórczości Wolfe stanowią utwory na smyczki. Najbardziej niezwykłym utworem smyczkowym kompozytorki jest Stronghold, prawdziwy popis kunsztu na osiem kontrabasów napisany dla Roberta Blacka.

„To największy kompozytor muzyki fortepianowej od czasów Sergiusza Prokofiewa" - można było przeczytać w 2000 roku o tym amerykańskim twórcy w rosyjskiej gazecie Izviestia. Riley skierował muzykę klasyczną XX wieku na nowe tory. Krótkie powtarzające się frazy, aleatoryczna konstrukcja - tak wraz z jego utworem In C w 1964 roku narodził się minimalizm.

Muzyka Michaela Gordona łączy w sobie subtelną pomysłowość rytmiczną z niewiarygodną siłą, która według słów Alexa Rossa z czasopisma The New Yorker ucieleśnia „gwałtowność punk rocka, nerwową błyskotliwość free jazzu z bezkompromisowość klasycznego modernizmu". Dzieła, jakie w ciągu ostatnich 25 lat stworzył Michael Gordon, są uderzająco różnorodne - począwszy od wielkoformatowych utworów po dzieła powstałe na specjalne zamówienie studia nagrań.